TERBiYESİZ!

Ekrem Arpak
ABONE OL

TERBİYESİZ ÇOCUK!

Adam oğlunun odasının önünden geçerken hayretle bakakaldı.

Yatağı güzelce toplanmıştı ve odası hiç olmadığı kadar derli toplu görünüyordu.

Sonra adam yastığın üzerine bırakılmış mektup zarfını farketti.

Üzerinde -Babama- yazıyordu. Aklından geçen bin bir kötü düşünceyle mektup zarfını açtı ve titreyen elleriyle mektubu... okudu:
Sevgili Baba;

Sana bu satırları derin bir pişmanlık ve üzüntü içinde yazıyorum.
Kız arkadaşımla kaçmak zorundaydım çünkü seni ve annemi yaşanacak rezaletten uzak tutmak istedim.

Gerçek tutku ve aşkı ben jale ile buldum ve o öyle tatlı ki anlatamam…

Şunu biliyordum siz onun vücudunun her yerine taktığı küpeleri, derisine işlettiği dövmeleri, kendine has o çılgın giyim tarzını asla ama asla onaylamayacaktınız ve tabi benden çok büyük olmasıda bir sorundu.

Fakat benim için bunlar değildi gerçek tutku ve gerçek aşk…

Baba jale hamile!
Jale’nin dediğine göre çok mutlu olacağız.
Ormanda kendine ait bir karavanı ve tüm kış yetecek kadarda yakacağı var.
Bir sürü çocuğa sahip olma düşüncesi rüyalarımızı süslüyor.

Jale benim gözlerimi esrar gerçeğine açtı ve artık biliyorum ki esrar kimseye zarar vermez.
Esrar yetiştirecek ve insanlara pazarlayacağız ve yine bu sayede ihtiyacımız olan kokoin ve ekstaziye ulaşacağız.

Artık tam anlamıyla bilime yalvarıyoruz dualar ediyoruz şu AIDSin çaresi bulunsun ve Jale sağlığına kavuşsun diye…

O kesinlikle iyileşmeyi hakediyor.
Endişelenmeyi bırak baba ben 15 yaşındayım ve kendi başımın çaresine bakabilirim...

Eminim birgün geri döneceğiz ve sen kendi torunlarını tanıyacak,seveceksin Oğlun…

NOT: Baba yazdığım mektubun tek kelimesi bile doğru değil.
Ben Mehmet’lerdeyim.
Sadece sana; masamın üzerinde seni bekleyen karneden daha kötü şeylerin olduğunu.
hatırlatmak istedim.

MUHTEMELEN! 
Muhtemelen bu satırların başlarında meraklandınız, ortalarında çocuğun terbiyesiz olduğunu düşündünüz, sonunda ise güldünüz.

Oysaki burada anlatılmak istenen daha doğrusu yaşatılnak istenen duygu bu üçüde değildi.

Bir karnenin gözümüz gibi baktığımız çocuklarımızdan daha değerli olmadığı ve beterin beteri var sözünün gerçekliğidir...

Sevgiyle...